Arhitektura introspekcije: Florencia Zunana

Florensija Zunana prvi put dolazi u Beograd gotovo osam decenija nakon što su njeni preci napustili grad. Do tada ga je poznavala kroz porodične fotografije, dnevnike, dokumenta i priče koje su se prenosile generacijama, a upravo taj odnos između nasleđenog sećanja i stvarnog prostora postaje polazište izložbe „Arhitektura introspekcije“ u galeriji Instituta Servantes.

Postavka spaja savremenu fotografiju sa porodičnim arhivom. Šesnaest fotografija nastalih tokom umetničinih šetnji Beogradom prati izbor porodičnih fotografija, dokumenata, ličnih predmeta i odlomaka iz dnevnika njenih predaka, pripadnika sefardske porodice poreklom iz Beograda.

Poseban sloj izložbi daju dnevnici bake i dede, pisani pretežno na španskom jeziku, uz tragove ladina. Kroz njih se otvaraju pitanja jezika, identiteta i kontinuiteta sefardskog nasleđa, ali i načina na koji porodična istorija opstaje nakon promena gradova, država i generacija.

Beograd se u radu Florensija Zunana ne pojavljuje kao pokušaj rekonstrukcije izgubljene prošlosti, već kao prostor novog susreta sa njom. Fotografije se zadržavaju na detaljima, površinama i svakodnevnim predmetima, ispitujući koliko ono što vidimo određuju sama mesta, a koliko sećanja koja već nosimo sa sobom.

Dodatnu dimenziju projektu daje odnos umetnice i kustoskinje Gabrielle Nikolić, koje su daleke rođake. Njihova saradnja tako postaje i deo procesa istraživanja sopstvenog porodičnog nasleđa.

Izložba je otvorena do 25. oktobra, a 18. septembra i 16. oktobra u 19h biće održana besplatna stručna vođenja umetnice i kustosa.